درمان مثانه بیش فعال

[موفقیت_تلاشهام]

درمان مثانه بیش فعال (OAB) شامل ترکیبی از روش‌های رفتاری، دارویی و در برخی موارد، اقدامات جراحی است. هدف اصلی درمان کاهش علائم تکرر ادرار، فوریت ادرار و بی‌اختیاری ادرار است.

درمان‌های رفتاری:

• تغییر در رژیم غذایی:
  کاهش مصرف مایعات به ویژه قبل از خواب، محدود کردن مصرف کافئین، الکل و غذاهای اسیدی می‌تواند به کاهش علائم کمک کند.
  
  
• تمرینات مثانه:
  شامل برنامه‌ریزی منظم برای دفع ادرار و تمرینات تقویتی عضلات کف لگن (تمرینات کگل) است.
  
  
• کاهش استرس:
  تکنیک‌های آرامش‌بخش مانند تنفس عمیق و مدیتیشن می‌توانند در کاهش علائم مثانه بیش فعال مؤثر باشند.
  
  
• کاهش وزن:
  در صورت اضافه وزن، کاهش وزن نیز می‌تواند به بهبود علائم کمک کند.
  

درمان‌های دارویی:

• داروهای آنتی‌کولینرژیک:
  این داروها با شل کردن عضلات مثانه، از انقباضات غیرارادی آن جلوگیری می‌کنند و علائمی مانند تکرر ادرار و فوریت ادرار را کاهش می‌دهند. داروهای رایج در این دسته عبارتند از تولترودین، اکسی بوتینین، سولیفناسین و داریفناسین.
  
  
• داروهای آگونیست بتا-۳:
  این داروها با تحریک گیرنده‌های بتا-۳ در مثانه، به شل شدن عضلات آن کمک می‌کنند و می‌توانند به کاهش علائم مثانه بیش فعال کمک کنند.
  
  
• بوتاکس مثانه:
  در موارد شدیدتر که درمان‌های دیگر مؤثر نیستند، تزریق بوتاکس به دیواره مثانه می‌تواند به کاهش علائم کمک کند.
  

درمان‌های جراحی:

• تحریک عصب ساکرال:
  این روش شامل کاشت یک دستگاه کوچک در نزدیکی عصب ساکرال است که به کنترل عضلات مثانه کمک می‌کند.
• جراحی‌های بازسازی مثانه:
  در موارد نادر و شدید، ممکن است نیاز به جراحی برای بازسازی یا کاهش حجم مثانه باشد.
  

انتخاب روش درمانی مناسب برای مثانه بیش فعال باید با مشورت پزشک متخصص صورت گیرد و بر اساس شدت علائم، سن بیمار و سایر شرایط پزشکی تعیین شود.