موفقیت_تلاشهام
⭐کاربر ویژه⭐
- عضویت
- Jun 11, 2025
- جنسیت
- خانم
به نوع التهاب و اندامهای درگیر بستگی دارد. معمولاً شامل داروهای ضدالتهاب و سرکوبکنندههای سیستم ایمنی است. گاهی اوقات، در صورت لزوم، جراحی نیز برای درمان عوارض واسکولیت مانند آنوریسم (برآمدگی در دیواره عروق) یا بازگرداندن جریان خون در عروق مسدود شده انجام میشود.
درمان دارویی:
کورتیکواستروئیدها:
مانند پردنیزون، برای کاهش التهاب و سرکوب سیستم ایمنی استفاده میشوند.
داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی:
مانند متوترکسات، سیکلوفسفامید و آزاتیوپرین، در صورتی که التهاب ناشی از یک بیماری خودایمنی باشد، تجویز میشوند.
داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی (NSAIDs):
مانند ایبوپروفن و ناپروکسن، برای کاهش درد و التهاب در موارد خفیفتر استفاده میشوند.
داروهای ضد پلاکت:
مانند آسپرین، کلوپیدوگرل و تیکاگرلور، برای جلوگیری از تشکیل لختههای خون در عروق استفاده میشوند.
داروهای وازودیلاتور:
مانند نیتروگلیسرین و نیکوراندیل، برای گشاد کردن عروق و بهبود جریان خون استفاده میشوند.
سایر داروها:
بر اساس نوع و شدت واسکولیت، ممکن است داروهای دیگری مانند داروهای ضدقارچ یا داروهای کنترلکننده کلسترول نیز تجویز شوند.
درمانهای غیر دارویی:
استراحت:
استراحت کافی برای بهبودی از التهاب عروق بسیار مهم است.
بالا نگه داشتن اندامهای آسیبدیده:
این کار به کاهش تورم و بهبود جریان خون کمک میکند.
کمپرس گرم:
استفاده از کمپرس گرم بر روی ناحیه آسیبدیده میتواند به کاهش درد و التهاب کمک کند.
جورابهای فشاری:
استفاده از جورابهای فشاری مخصوص میتواند به بهبود جریان خون و کاهش تورم کمک کند.
پلاسمافرز:
این روش درمانی برای حذف آنتیبادیهایی که باعث التهاب میشوند، در مواردی که به درمانهای دیگر پاسخ نمیدهند، استفاده میشود.
درمان زخم:
در صورت وجود زخمهای ناشی از واسکولیت، درمانهای حمایتی مانند پانسمانهای مخصوص و داروهای ضدعفونی کننده استفاده میشود.
درمان جراحی:
جراحی آنوریسم:
در صورت وجود آنوریسم (برآمدگی در دیواره عروق) که در اثر واسکولیت ایجاد شده، ممکن است نیاز به جراحی برای جلوگیری از پارگی آن باشد.
جراحی برای رفع انسداد عروق:
در صورت وجود انسداد در عروق، ممکن است نیاز به جراحی برای بازگرداندن جریان خون باشد.
درمان دارویی:
کورتیکواستروئیدها:
مانند پردنیزون، برای کاهش التهاب و سرکوب سیستم ایمنی استفاده میشوند.
داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی:
مانند متوترکسات، سیکلوفسفامید و آزاتیوپرین، در صورتی که التهاب ناشی از یک بیماری خودایمنی باشد، تجویز میشوند.
داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی (NSAIDs):
مانند ایبوپروفن و ناپروکسن، برای کاهش درد و التهاب در موارد خفیفتر استفاده میشوند.
داروهای ضد پلاکت:
مانند آسپرین، کلوپیدوگرل و تیکاگرلور، برای جلوگیری از تشکیل لختههای خون در عروق استفاده میشوند.
داروهای وازودیلاتور:
مانند نیتروگلیسرین و نیکوراندیل، برای گشاد کردن عروق و بهبود جریان خون استفاده میشوند.
سایر داروها:
بر اساس نوع و شدت واسکولیت، ممکن است داروهای دیگری مانند داروهای ضدقارچ یا داروهای کنترلکننده کلسترول نیز تجویز شوند.
درمانهای غیر دارویی:
استراحت:
استراحت کافی برای بهبودی از التهاب عروق بسیار مهم است.
بالا نگه داشتن اندامهای آسیبدیده:
این کار به کاهش تورم و بهبود جریان خون کمک میکند.
کمپرس گرم:
استفاده از کمپرس گرم بر روی ناحیه آسیبدیده میتواند به کاهش درد و التهاب کمک کند.
جورابهای فشاری:
استفاده از جورابهای فشاری مخصوص میتواند به بهبود جریان خون و کاهش تورم کمک کند.
پلاسمافرز:
این روش درمانی برای حذف آنتیبادیهایی که باعث التهاب میشوند، در مواردی که به درمانهای دیگر پاسخ نمیدهند، استفاده میشود.
درمان زخم:
در صورت وجود زخمهای ناشی از واسکولیت، درمانهای حمایتی مانند پانسمانهای مخصوص و داروهای ضدعفونی کننده استفاده میشود.
درمان جراحی:
جراحی آنوریسم:
در صورت وجود آنوریسم (برآمدگی در دیواره عروق) که در اثر واسکولیت ایجاد شده، ممکن است نیاز به جراحی برای جلوگیری از پارگی آن باشد.
جراحی برای رفع انسداد عروق:
در صورت وجود انسداد در عروق، ممکن است نیاز به جراحی برای بازگرداندن جریان خون باشد.
