درمان سندروم شوگرن

[موفقیت_تلاشهام]

به طور کلی بر کنترل علائم و جلوگیری از عوارض بیماری متمرکز است، زیرا درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد. این درمان‌ها شامل استفاده از دارو و تغییر سبک زندگی است.

داروها:

داروهای تحریک کننده بزاق:

برای رفع خشکی دهان، داروهایی مانند پیلوکارپین (سالاژن) و سولیمت (اووکساک) تجویز می‌شوند که می‌توانند تولید بزاق و گاهی اوقات اشک را افزایش دهند.

داروهای ضدالتهاب:

برای کاهش التهاب، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) یا سایر داروهای ضدالتهاب ممکن است توصیه شوند.

داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی:

در موارد شدیدتر، داروهایی مانند هیدروکسی کلروکین یا متوترکسات (Trexall) ممکن است برای سرکوب سیستم ایمنی تجویز شوند.

داروهای بیولوژیک:

در برخی موارد، داروهای بیولوژیک که به کاهش فعالیت سیستم ایمنی کمک می‌کنند نیز ممکن است استفاده شوند.

قطره‌های چشمی:

برای رفع خشکی چشم، قطره‌های چشمی حاوی سیکلوسپورین (Restasis) یا لیفتایتگراست (Xiidra) ممکن است توصیه شوند.

داروهای ضد قارچ:

برای درمان عفونت‌های قارچی دهان که ممکن است در اثر خشکی دهان ایجاد شوند، داروهای ضد قارچ تجویز می‌شوند.

تغییر سبک زندگی:

مصرف مایعات:

نوشیدن مقدار کافی آب و سایر مایعات در طول روز به کاهش خشکی دهان کمک می‌کند.

محافظت از چشم:

استفاده از عینک‌های محافظ برای جلوگیری از خشک شدن چشم و استفاده از اشک مصنوعی توصیه می‌شود.

رعایت بهداشت دهان:

مسواک زدن منظم، استفاده از نخ دندان و دهانشویه‌های حاوی فلوراید برای پیشگیری از پوسیدگی دندان در بیماران مبتلا به شوگرن مهم است.

تغییر رژیم غذایی:

مصرف میوه‌ها و سبزیجات تازه و کاهش مصرف قند و کافئین توصیه می‌شود.

ترک سیگار و کاهش مصرف الکل:

این موارد می‌توانند به کنترل علائم بیماری کمک کنند.

ورزش:

انجام ورزش‌هایی مانند پیلاتس و یوگا می‌توانند به کنترل علائم این بیماری کمک کنند.

طب سوزنی:

در برخی موارد، طب سوزنی می‌تواند در کنترل علائم سندرم شوگرن مؤثر باشد.

جراحی:

انسداد مجاری اشک: در موارد شدید خشکی چشم، عمل جراحی کوچکی برای بستن مجاری اشک و حفظ اشک در چشم ممکن است انجام شود.