این اخرین غزل

[میم ماهی]

مولانائه که هنگام مرگ برای پسرش خونده::



رو سَر بِنِه به بالین ، تَنها مَرا رَها کُن ☆☆ تَرکِ مَنِ خَرابِ شَبگَردِ مبتلا کُن
.
.
.
.
.
.
.
.
پ ن " بنظرم یکی از زیباترین بیت های مولانا این بیته "👌🌷🌷